PR-regen bij Hollands kampioenschap polsstokspringen
Zegveld - De polsstokverspringers Rian Baas en Suzanne Mulder pakten zaterdag in Zegveld de titels bij de senioren tijdens het Hollands kampioenschap. Baas besliste de wedstrijd in zijn laatste finalepoging met een sprong van 20,80 meter. Daarmee passeerde hij thuisspringer en clubvoorzitter Wijnan van Ingen, die met 20,29 meter zijn persoonlijk record met ruim een halve meter verbeterde.
Het Hollands kampioenschap trok zaterdag ongeveer 700 mensen naar de accommodatie van Polsstokclub Zegveld. Ondanks de harde wind en enkele regenbuien zorgden de springers voor een middagvol persoonlijke records. Wijnan van Ingen had niet verwacht dat hij ver zou komen. "Hier ben ik heel blij mee. Dat ik uiteindelijk als tweede eindig, mag de pret niet drukken", aldus Van Ingen. Baas zag in de finale meerdere concurrenten de fout in gaan en koos ervoor zijn polsstok wat minder ver in het water te steken. Dat pakte goed uit: hij klom naar de top van de stok en maakte een goede uitsprong. Hij werd eerste.
Ook bij de vrouwen bleef het spannend. Joriene Baas uit Oudewater stond lange tijd bovenaan, maar werd in de finale voorbij gesprongen door Suzanne Mulder uit Vlist. Mulder kwam tot 16,14 meter, tegenover 15,97 metervoor Baas. "Ik won al eens verrassend de NFM, maar deze titel is zeker zo mooi", zei Mulder.
Junioren
Bij de junioren eindigden Harmen Bogaard uit Polsbroek en Wessel Schenk uit Schoonhoven allebei op 19,27 meter. Bogaard pakte de titel dankzij een iets betere tweede sprong. Schenk krijgt op zaterdag 29 augustus tijdens het NK in Vlist een
nieuwe kans. In de jongenscategorie was er opnieuw succes voor een thuisspringer. Mark Boer uit Woerdens Verlaat prolongeerde zijn Hollandse titel met 17,88 meter. Eddy Keppel uit Kockengen werd verrassend tweede met een persoonlijk
record van 17,17 meter. Zegvelder Thomas Meijer eindigde met 17,05 meter als derde. Bij de meisjes zorgde de net gepromoveerde Mirthe van der Hoog uit Vlist voor een verrassing. Zij sprong in haar eerste poging 13,33 meter en zag niemand daar meer overheen komen. Sanne Hoogenboom uit Linschoten werd tweede met 13,07 meter en Liesbeth Verdoold uit Polsbroek derde met 12,63 meter.
Achteraf was er een kussengevecht over de balk Voorzitter Wijnan van Ingen: "Hele leuke wedstrijd met veel mooie sprongen." Op 29 augustus is de afsluitingvan het seizoen, met Friesland en het Groene Hart samen.
Bron: Het Kontakt 20 augustus 2026
De voorzitter springt mee bij het kampioenschap
Danny van der Linden
Zegveld - Er zijn voorzitters die tijdens een kampioenschap vooral achter een tafel zitten. Een beetje handen schudden, een beetje praten met de wethouder en af en toe kijken of alles volgens plan verloopt. En dan heb je Wijnan van Ingen (26).
Die moet komend weekend eerst zelf nog even springen. Met de polsstok.
Het Hollands Kampioenschap Polsstokverspringen wordt gehouden op zaterdag 15 augustus 2026 bij de Polsstokvereniging Zegveld. Het evenement begint om 13:45 uur en brengt tientallen springers samen in verschillende categorieën, van
jeugd tot senioren.
Wijnan van Ingen is voorzitter van Polsstokclub Zegveld en dit weekend is hij de gastheer van het Hollands kampioenschap. "Zelf doe Ik zeker ook mee", zegt Van Ingen. Hij plaats daar meteen een kleine kanttekening bij. "Maar ik moet wel eerlijk bekennen dat ik niet in de top zal eindigen." Dat is geen valse bescheidenheid. Van Ingen weet ongeveer waar hij staat. "Er zijn veel betere springers dan ik. Die pakken het een stuk fanatieker aan en oefenen elke dag. Ik spring ongeveer eens per week."
Rolverdeling
Daarmee is de rolverdeling voor de kampioenschappen eigenlijk meteen duidelijk. De anderen moeten ver springen. Van Ingen moet zorgen dat de rest van het evenement niet in het water valt. Want bij een kampioenschap komt nogal wat kijken. De accommodatie moet er netjes bij liggen. De vrijwilligers moeten weten waar ze moeten staan.
Van Ingen houdt het overzicht, maar weet dat hij daarbij kan rekenen op een grote groep vrijwilligers. Samen zorgen zij ervoor dat de springers zich volledig op hun wedstrijd kunnen richten. De deelnemers moeten worden ontvangen. De bezoekers moeten iets te eten en te drinken hebben. En dan zijn er natuurlijk nog de kinderen. "We hebben ook allerlei activiteiten voor kinderen geregeld", vertelt Van Ingen. "Denk bijvoorbeeld aan een springkussen."
Op een terrein waar volwassen mannen en vrouwen ondertussen proberen zichzelf met een lange stok zo ver mogelijk door de lucht te verplaatsen.
Het is precies de charme van het polsstokverspringen. Wie de sport niet kent, ziet vooral mensen die met een stok een sloot in springen. Wie er eenmaal bij betrokken is, ziet iets anders. Een sport met tradities, fanatisme, techniek en vooral veel
gezelligheid.
Moeilijker dan het lijkt
Van Ingen doet er al sinds zijn negende aan mee. Als kind begin je met een kortere stok en spring je over een kleinere afstand." Daarna wordt de stok langer, het water breder en de ambitie groter. De sport is bovendien ingewikkelder dan het op het eerste gezicht lijkt. Eerst moet de springer een flinke sprint trekken. Daarna moeten ze de stok goed pakken en zo hoog mogelijk klimmen. Vervolgens komt het lastigste gedeelte: op het juiste moment loslaten en proberen precies daar terecht te komen waar je wilt.
"Je moet in het water recht springen en dus het juiste punt vinden. Dat laatste klinkt als iets wat vooral eenvoudig is als iemand anders het doet.
Deelnemers
Komend weekend doen 48 deelnemers een poging om het allemaal goed te doen. Zij zijn verdeeld over verschillende categorieën, van meisjes en jongens tot 16 jaar tot de junioren (jongens tussen 17 en 20 jaar) en senioren (zowel mannen als vrouwen).
Het is het Hollands kampioenschap.
De Friezen hebben hun eigen kampioenschap, in Winsum. Holland en Friesland zijn binnen het polsstokverspringen twee werelden die uiteindelijk weer bij elkaar komen tijdens het Nederlands kampioenschap.
Voorbereidingen
Maar dit weekend draait het in Zegveld om het kampioenschap van alles wat niet in Friesland ligt. En dan draait het niet alleen om de springers, maar ook om de mensen die al maanden bezig zijn met de organisatie.
"We zijn vorig jaar al begonnen met het zoeken van sponsors", vertelt Van Ingen. "Ook hebben we veel tijd geïnvesteerd in het zoeken van vrijwilligers." Want een kampioenschap organiseer je niet zomaar tussen twee trainingen door. Er moet veel worden geregeld, gebeld, gebouwd en schoongemaakt. Er moet promotie worden gemaakt. En ondertussen moet iemand ook nog bedenken hoeveel broodjes er ongeveer nodig zijn als er tussen de vijfhonderd en zevenhonderd mensen komen. Van Ingen wil het daarom allemaal net iets groter aanpakken dan normaal. "Je wilt natuurlijk wel dat je accommodatie er op zijn best bij ligt. "
Dat is misschien wel de mooiste taakomschrijving voor een voorzitter tijdens een kampioenschap. Niet per se zorgen dat iedereen wint. Wel zorgen dat iedereen zich thuis voelt. En ondertussen zelf nog even aan de polsstok.
Want zo gaat dat komend weekend in Zegveld. Hier kan de voorzitter zich moeilijk verschuilen achter een bestuurstafel. Als het kampioenschap begint, staat hij gewoon tussen de deelnemers met een polsstok in zijn handen. En daarna waarschijnlijk weer met een lijstje in zijn handen. Kijken of alles goed gaat zal belangrijker zijn dan hoe ver hij zelf springt.