Boerenschat
MEIJE - Wie langs de boerderijen in da rüdt vermoedt niet welke bijzondere schat zich achter de deuren van een voormalige koeienstal bevindt. Daar bewaart Joop van Vliet (84), beter bekend 'ome Joop', een indrukwekkende verzameling uit het boerenleven van vroeger. Stuk voor stuk voorwerpen die herinneren aan een tijd waarin het boerenwerk minder draaide op techniek en meer op spierkracht.
Lees hieronder verder....
Karren, zeisen en emaille: de historische schat van Meijenaar 'ome Joop'
MEIJE — De smalle slingerweg naar Meije heeft de uitstraling van een Oudhollands landschap. Degene die er geboren en getogen zijn. zijn meestal nauw verbonden met het boerenleven. In het bijzonder uit grote gezinnen in de vorige eeuw waar nog een enkeling van over is. Joop. zoon van Claziena en Reinier van Vliet is er één uit een gezin van veertien kinderen.
door Martien Van Leeuwen
Voor de Meijenaren is hij ome Joop; een bescheiden, vriendelijke man van inmiddels 84 jaar. Voor hij de schuurdeuren van de voormalige loopstal (één van de eerste in zijn soort en daarmee destijds supermodern) opent, spreekt hij bescheiden
over zijn verzameling. Dat sommigen het een streekmuseum noemen, vindt hij wat overdreven. Als de deuren eenmaal opengaan valt ie mond open. Onomstotelijk; die 'sommigen' hebben meer dan gelijk!
OUDE SPULLEN
"Ik denk dat ik het van mijn moeder Claziena, (Cien voor de Meijenaren) heb,' legt ome Joop uit. Daarmee doelt hij op zijn grote verzamellust. "Mijn moeder verzamelde postzegels, luciferdoosjes en dat soort dingen. Onderling ruilen hoorde daar ook bij. In Utrecht, bij de veemarkthallen zijn er regelmatig verzamelaarsbeurzen waar ik emaillen huishoudelijke voorwerpen kocht. Dat doe ik eigenlijk mijn hele leven al."
BRANDHOUT
Het verzamelen van boerenwerktuigen is pas later begonnen. Als je de loopstal inloopt weet je niet waar je het eerste moet kijken. Er staat zoveel. En alle voorwerpen staan netjes gerangschikt. Rechts staan de boerenkarren zo geplaatst dat elk exemplaar tot zijn recht komt. Allemaal karren die ooit zijn getrokken door zo'n groots trekpaard. "Wat hier staat," wijst ome Joop, "heeft mijn vader ook allemaal mee gewerkt. Door gebrek aan brandhout en oud ijzer is dat van ons" Voor een groot deel in '40- '45 opgestookt of als oud ijzer verkocht. Wat er nu staat heb ik ooit gekocht."
SCHAALVERGROTING
De houten kaasbrik in de stal komt uit Leiden. Daar konden heel wat boerenkazen op. Daarnaast staat een vierkante kar van dikke houtplanken. "Een grondkar," zo legt ome Joop uit. De banden (van hout) zijn wat breder. Daarmee konden ze bieten en aardappelen van het land halen. De wagenmaker en de smid werkten nauw samen om zo'n ijzeren band om de houten wielen te leggen. Ook de Meije had zijn eigen wagenmaker en smid. Daarnaast staat een kar die volgens ome Joop voor het hooien gebruikt werd. Hij heett er zelf ook nog mee gewerkt. Onvoorstelbaar! Als je bedenkt welke afmetingen een hooiwagen tegenwoordig heeft is dit een miniatuurtje.
SEIZOENWERKERS
Het werken op het land was arbeidsintensief en behoefde enige ervaring. Destijds kwamen er mannen uit Drenthe en omstreken om hier met de zeis te maaien, Hele weilanden werkten ze naast elkaar op, vooral gras en koren ging het om'. Degene die het beste kon 'haren' was het meeste waard. Haren is het opnieuw scherp maken van het ijzeren blad. Ome Joop demonstreert hoe hij hét blad met zijn strekel scherp maakt.
Dan de paarden die de karren trokken. De meeste boeren konden zich één werkpaard veroorloven. In de zomermaanden waren er meer nodig. Zo weet ome Joop nog dat er werkpaarden uit Zeeland werden gehaald. "Meestal gingen ze dan op de fiets om die paarden op te halen. De staart van de één werd aan het halster van de volgende vastgemaakt. En zo namen ze er dan een stuk ofwat mee. Een paard is een kuddedier die lopen wel met de rest mee."
HARD WERKEN
Van alle werktuigen die er staan weet ome Joop hoe ze werkten. En dat werken doen de gereedschappen nog. Kaas, boter en karnemelk zal voor de meeste lezers wel bekend zijn. Maar dan het baggeren van de sloten. De drek die met de baggerbeugel van de bodem geschraapt werd en op een strook langs de kant van de sloot belandde. Vervolgens kwam de stalmest (gekruid met de volledige houten kruiwagens) daar bovenop en werd door elkaar geschept,
Als de vorst eroverheen gegaan was, had je weer vruchtbare grond waar het gras graag doorheen piepte. Als ome Joop vertelt zie je de werkzaamheden levendig voor je. Alle jaargetijden komen voorbij. Wat een zwaar lichamelijke arbeid moet dat
geweest zijn. Iedereen was op elkaar aangewezen waardoor de saamhorigheid groot was. Tot slot nog even een blik in de voormalige hooiberg waar het emaillen uitgestald staat. Dat 'even' wordt veel langer dan gepland, want ook hier staat een
schat aan nostalgie. Niet alleen de boeren hadden hun eigen werktuigen; ook de boerinnen hadden hun werkgerei. Uiteraard onmisbaar voor die grote gezinnen.
BESCHEIDEN
Af en toe komt er weleens een fietser voorbij aan wie hij desgevraagd een rondleiding geeft. Maar wat ome Joop betreft zit hij er niet echt op te wachten. "Ik kan niet zo boeiend vertellen," meent hij. Daar verschillen de meningen over. Maar, al dat volk op de werf, daar moet je wel van houden.
Bron: Kijk op Bodegraven-Reeuwijk 28 oktober 2026
Rouwcentrum Grechtzicht in Zegveld vernieuwd
Zegveld • Het vernieuwde rouwcentrum Grechtzicht in Zegveld wordt zaterdag 31 oktober officieel geopend. Na ruim een halfjaar verbouwen is het gebouw naast kerkelijk centrum De Voorhof verduurzaamd en aangepast aan de eisen van deze tijd. Het centrum beschikt voortaan over twee familiekamers, die dag en nacht toegankelijk zijn.
Het rouwcentrum bestaat al tientallen jaren, maar had tot nu toe geen eigen naam. Die is gevonden in de ligging van het gebouw, Doordat ook de achtertuin bij het centrum is betrokken, is er uitzicht op de Grecht. Daar komt de naam Grechrzicht vandaan. Het centrum is beschikbaar voor iedereen, ongeacht of iemand lid is van de plaatselijke Hervormde gemeente.
Bijna 1,2 miljoen euro
Op 4 december 2025 werd besloten om kerkelijk centrum De Voorhof in twee fasen te verduurzamen. "De energiekosten werden te hoog door de hoge gasprijzen en de minimale isolatie', vertelt Steffan pak, penningmeester. De werkzaamheden aan het rouwcentrum, de eerste fase, begonnen eind maart van dit jaar. Daarbij werden de achterzaal en de bijbehorende opbaarkamers aangepakt. Volgens Steffan Pak is vooral de komst van de familiekamers waardevol: "Het meest waardevolle dat we hebben gecreëerd, zijn twee 24-uurs familiekamers." De tweede fase, waarbij het gehele kerkelijk centrum wordt verduurzaamd, staat gepland voor 2027 of 2028. Voor het project is bijna 1,2 miljoen euro begroot. De financiering komt ondet meer uit subsidies van overheden en fondsen, de solidariteitskas van de Protestantse Kerk in Nederland, bijdragen van ondernemers en gemeenteleden en giften van dorpsgenoten. Ook het College van Kerkrentmeesters van de Hervormde gemeente en diverse acties dragen bij aan de kosten.
Vrijwilligers
Daarnaast hebben vrijwilligers een belangrijke bijdrage geleverd. "Zegvelders zijn mensen die er staan als het nodig is. We doen het immers samen", benadrukt Pak. In de periode van april tot en met september werkten ongeveer 150 vrijwilligers samen zo'n 3000 uur aan het project. De officiële opening is zaterdag 31 oktober. Belangstellenden zijn vanaf 15.30 uur welkom. Om 16.00 uur zijn er toespraken, gevolgd door het doorknippen van het lint om 16.15 uur. Daarna is er gelegenheid om het vernieuwde rouwcentrum te bekijken en elkaar te ontmoeten. Het programma duurt tot 17.30 uur.
Bron: Het Kontakt 22 oktober 2026
Hoe krijg en houd je je dorp of wijk bruisend en vitaal? Veteraan Piet Brak van het Zegveldse Dorpsplatform helpt je op weg.
Meepraten als dorp? Het kan écht, weet Piet
Piet Brak is met zijn 26 dienstjaren een ware ervaringsdeskundige. Onlangs heeft hij het stokje overgedragen aan een nieuwe voorzitter, lacko de Kort. Bij die gelegenheid kreeg hij voor zijn verdiensten de zilveren steekspeld van de gemeente
Woerden uitgereikt.
Het dorpsplatform Zegveld is een van de oudste 'wijkraden' die de gemeente Woerden heeft. Nu waren ze in Zegveld al lange tijd gewend om als dorp zelf de problemen en knelpunten aan te pakken. „Het dorp was als zelfstandige gemeente bijvoorbeeld al lange tijd driftig aan het bouwen. Elke twee jaar kwam er wel een straatje bij" , vertelt Brak. „Zegveld groeide tussen 1960 en 1980 van 1500 naar 2300 inwoners."
Doorgeefluik
Toen Zegveld in 1989 (samen met Kamerik) opging in de gemeente Woerden, nam aanvankelijk de lokale CDA-afdeling de rol van belangenbehartiger op zich, Maar al gauw werd besloten een platform op te richten dat niet politiek gekleurd is.
Het moet, zo was de overtuiging van Brak en mede-initiatiefnemer Arja de Vink, een podium en doorgeefluik zijn voor alle zorgen en vragen die in het dorp leven. Paul Vonk haakte aan en samen met nog enkele andere vrijwilligers zetten ze het dorpsplatform Zegveld op.
Maar ja, in een grote gemeente van zo'n 55.000 inwoners loop je het risico dat je als klein dorp verzuipt in het geheel. Dan heb je bijvoorbeeld op het gebied van woningbouw de kans met lege handen terug te komen. Brak zag het zelfgebeuren: „Na een jaar of vier, vijf verslapte de aandacht en had Woerden de handen vol aan de woningbouw in de stad, zoals Molenvliet en later Snel en Polanen. Als platform probeer je zaken met veel draagvlak in het dorp bij de gemeente aan de orde te stellen. En je moet de aandacht vasthouden, dus blijven trekken en sjouwen."
Voelt het dan niet als Klein Duimpje tegen de reus? Bij de gemeente hebben immers allerlei deskundigen plus tijd en geld in huis. Maar daar moet je je beslist niet door laten afschrikken, vindt Brak, „Naarmate ie langer met een bepaald onderwerp
bezig bent, krijg je er vanzelf verstand van."
Meer nog dan bij de woningbouw ziet Brak dat Zegveld (2400 inwoners) op het terrein van de zorg veel heeft binnengehaald, Dankzij de coòperatie Zegveld Zorgt krijgen mensen die dat vanwege ouderdom of ziekte nodig hebben, advies en zorg. Op die manier kunnen ze zo lang zelfstandig blijven wonen in Zegveld. Brak: „Nadat Woerden Zegveld inlijfde en het vroegere woningbedrijf opging in een algemene woningbouwvereniging, werd op zorggebied niets gedaan. Enerzijds begrijpelijk, want zo'n investering in zorgvoorzieningen moet wel renderen.
Maar in Zegveld was er op dit gebied een lacune.' '
Daarom sprong het dorpsplatform in dat gat. „We ontdekten al snel dat het onderwerp zorg ook in andere plaatsen speelde. Wii zijn gaan kijken in Austerlitz een dorp met 1800 inwoners in de gemeente Zeist. Daar hebben ze meerdere voorzieningen, waaronder twee ouderencomplexen en een dorpshuis. "
„Een heel actieve werkgroep vanuit het platform heeft er heel wat tijd in gestoken en gemeente, woningcorporatie, provincie en aannemer bij elkaar gebracht- Met als resultaat dat op de plek van de vroegere openbare basisschool De Waldhoorn 23 woningen plus een ontmoetingsruimte zijn gebouwd. En het functioneert. Dus ja, je kunt als groep vrijwilligers zeker het nodige bereiken voor je dorp of wijk."
Bron: AD Woerden 10 oktober 2026
Een en al ellende rond verbouwde brandweerpost
'We hebben duizenden euro's schade geleden'
René Cazander
Zegveld - De brandweerkazerne in Zegveld is in oktober vorig jaar na een drastische verbouwing opgeleverd. Nu blijkt dat het pand scheuren vertoont en de grond eromheen aan het verzakken is. Dat laatste hebben Jan en Annalies de Leeuw geweten.
Het echtpaar De Leeuw woont naast de kazerne. Hun huis is sinds de renovatie van de brandweerpost aan de Hoofdweg een stuk lager komen te liggen. Bij de renovatie is niet alleen het monumentale gebouw van de Zegveldse brandweerpost verduurzaamd en uitgebreid met uitbouw en carport, ook het terrein rondde kazerne is opgehoogd en heringedeeld.
Maar al snel na de oplevering, najaar 2025, werd duidelijk dat het opgehoogde terrein op meerdere plekken aan het zakken was. De bodem in Zegveld bestaat uit zachte Idei en veen die snel inzakt onder zwaar gewicht. Bij de werkzaamheden is het terrein opgehoogd met traditioneel ophoogmateriaal. Dit extra gewicht heeft de ondergrond samengedrukt, wat heeft geleid tot de verzakking, aldus de gemeente.
Met als gevolg dat bij een fikse regenbui het water de woning van Jan en Annalies instroomde. „Dat is sinds het terrein bij de kazerne is opgehoogd drie keer gebeurd", weet Annalies. „Het water stond in de hele woning 30 centimeter hoog." Alle keren heeft de brandweer het overtollige water weggepompt. De schade bedraagt inmiddels duizenden euro's, schat het onfortuinlijke echtpaar. „Dat is voor een deel vergoed, maar de verzekering betaalt niet alles meer." De gemeente heeft maatregelen genomen om te voorkomen dat de buren bij een forse regenbui weer natte voeten krijgen. Ze hebben bij de woning een extra afvoerput en pomp geplaatst. Of die het leed voor Jan en Annalies wegneemt is nog even afwachten. Het heeft sindsdien nog niet hard geregend.
Het echtpaar heeft er alle vertrouwen in dat het goed komt.
Onduidelijk
De grond rond de kazerne kampt met verzakkingen, maar ook de kazerne zélf daar last van. De bouwkundige problemen doen zich met name voor in het nieuwe deel dat aan het bestaande monumentale gebouw aan de Hoofdweg is gebouwd. Hier zitten scheuren in muur en vloer, aldus de gemeente. De kazerne blijft ondanks alle verzakkingen en scheuren gewoon operationeel.
Op verzoek van de gemeente heeft een extern bureau onderzoek gedaan naar de onverwachte verzakkingen. Dat heeft geadviseerd 'om het terrein afte graven en opnieuw en op een andere wijze aan te leggen'. Daarnaast moet de constructie van de beschoeiing veranderd worden, meent het bureau.
Hoe de problemen zijn ontstaan en wie voor de schade opdraait is nog onduidelijk. Dat zoekt de gemeente Woerden op dit moment uit. Naast de hulp voor Jan en Annalies bij de afvoer van het water, zijn delen van het terrein rond de kazerne plaatselijk opgehoogd en zijn kabels en kabeldoorvoeren gecontroleerd op eventuele breuken, meldt de gemeente. De carport, net als de kazerne wél onderheid, is tijdelijk afgesloten.
Raadslid Theo Nieuwendijk (inwonersbelangen) is jaren brandweercommandant van Breukelen geweest. Hij is bij de kazerne in Zegveld wezen kijken. „Ik ben geschrokken. De kazerne voldoet aan alle moderne eisen. We moeten de vrijwillige brandweer koesteren. Dat betekent dat hun huis in orde moet zijn. Na elke calamiteit moeten ze daar kunnen evalueren." Nieuwendijk wil dat de problemenopgelost worden. Wat hem betreft hoeft niet te worden gewacht op de uitkomst van een
mogelijke juridische strijd over de vraag wie verantwoordelijk is en wie de schade moet vergoeden.
Bron: AD Woerden 10 oktober 2026
Terrein kazerne Zegveld flink verzakt
Zegveld - Het opgehoogde terrein rond de net verbouwde brandweerkazerne in Zegveld is op meerdere plekken flink verzakt. Dat meldt de gemeente Woerden.
De verzakkingen zijn groter dan verwacht en hebben onder meer gevolgen voor de carport, de beschoeiing en de aansluitingen van het gebouw.
De gemeente Woerden onderzoekt hoe de problemen zijn ontstaan en hoe het terrein kan worden hersteld. Kort na de oplevering van het terrein - in het najaar van 2025 - was al zichtbaar dat de grond op verschillende plaatsen zakte. De gemeente is daarop gestart met monitoring van 23 meetpunten. Uit dat onderzoek is gebleken dat de grond onder de carport richting sloot verschuift.
Scheuren
Ook bij de aanbouw van de kazerne zijn kleine scheuren ontstaan op de overgang tussen het oude en nieuwe gebouw. Daarnaast kunnen door de verzakking aansluitingen van hemelwater en nutsvoorzieningen loskomen.
Het terrein is inmiddels weer in gebruik. Wel zijn noodmaatregelen getroffen. Delen zijn afgezet of plaatselijk opgehoogd en de carport is buiten gebruik gesteld. Ook worden kabels en afvoeren extra gecontroleerd. Twee omwonenden hebben wateroverlast en schade aan hun beschoeiing gemeld. De gemeente ondersteunt hen voorlopig bij het afvoeren van overtollig water.
Bron: Het Kontakt 8 oktober 2026