Het archief van de voormalige gemeente Zegveld voor de periode 1942-1988 is nu toegankelijk. De inventaris, het geordend overzicht van dit archief, is onlangs voltooid en inmiddels te vinden op de website van het RHC Rijnstreek en Lopikerwaard, het streekarchief in Woerden. Met deze inventaris krijgen geïnteresseerden een goed beeld van dit deel van de Zegveldse geschiedenis en van de archiefstukken die uit de desbetreffende periode bewaard zijn gebleven.

Het archief beslaat twee ingrijpende tijdvakken: (een deel van) de Tweede Wereldoorlog en de naoorlogse periode tot de opheffing van de gemeente Zegveld. Zo bevat dit archief stukken over de beruchte executie van twee Italiaanse deserteurs, die in 1944 door de Duitsers werden opgehangen. De naoorlogse periode kenmerkte zich door groei en het einde van Zegvelds geografische isolement en ook het zelfstandige bestuurlijke bestaan. Zo steeg het aantal inwoners tussen 1942 en 1989 van 1133 naar 2123 personen. Deze groei, bijna een verdubbeling van het inwonertal, werd voornamelijk veroorzaakt door de ontwikkeling van het ‘nieuwe’ centrum van Zegveld vanaf de jaren 1960. Voorheen lag het centrum van het dorp meer naar het zuiden, rondom de hervormde kerk, het gemeentehuis en de school aan de Hoofdweg. Maar vanaf de jaren 1950 werd de sociale en particuliere woningbouw flink uitgebreid en groeide het inwonertal fors. Een gevolg hiervan was dat het gros van de Zegvelders in de dorpskern kwam te wonen. Dit was anders dan voorheen, toen slechts de helft van de Zegvelders in het dorp woonden. Gerelateerd aan deze woningbouw steeg het aantal personen dat niet in Zegveld geboren was.

Lees meer...

Mon Dieu, de Fransen zakken door het ijs!

In rampjaar 1672, toen de Republiek der Zeven Verenigde Nederlanden werd aangevallen door Engeland, Frankrijk en twee Duitse bisdommen, waren scholen, schouwburgen, banken en winkels gesloten. Die ellende duurde zeventien maanden. Fred de Heij, geboren in Mijdrecht, maakte er een stripboek over. „Ik heb met name plekken gekozen in het Groene Hart die in al die tijd amper veranderd zijn. Geweldig.”

Lees meer...

Vijand zakt door het ijs bij Zegveld

Woerden geplunderd, Bodegraven uitgemoord. Het Groene hart vormt in het Rampjaar 1672 het slagveld van de strijd tegen de Fransen. De gids Vestingsteden van Goud laat zien waar de kanonnen stonden, waar de vijand lag en waar het bloed vloeide.

Hans-Paul Andriessen

Een snoer van elf vestingsteden, waaronder Schoonhoven, Oudewater, Gouda en Woerden. Tientallen forten, kastelen en vergeten slagvelden en honderden sluizen, kanaaltjes en bruggen. Daarmee  vormt de Oude Hollandse Waterlinie uit de Gouden Eeuw het grootste openluchtmuseum van Nederland.
En het mooie is dat die linie middenin de natuur van het Groene Hart ligt en waar een netwerk van wandel-, fiets- en vaarverbindingen het mogelijk maakt om van die linie te kunnen genieten.
Dat is de reden voor Jan van Es uit Kamerik en Bernt Feis uit Woerden er het boek Vestingsteden van Goud, wandelgids voorde Oude Hollandse Waterlinie over te schrijven. De eerste auteur is oud-journalist, de tweede oud-leraar geschiedenis en directeur van de Stichting Oude Hollandse Waterlinie. Beiden zijn geworteld in en verknocht aan het Groene Hart.
Het boek, 144 pagina's met volop kaartjes, foto's en leuke weetjes, vertelt de geschiedenis en hoe die je als wandelaar tegenkomt in dit 'openluchtmuseum'. In elk van de elf steden voert een 3 kilometerslang rondje de wandelaar langs de meest interessante plekken. Voor de lange-afstandswandelaar is er het 109 kilometerslange Waterliniepad langs heel de linie en er staan ook nog drie thematische wandelingen in: de Vestingstedenroute, de Twee Provinciënroute en de Rampjaarroute.

Lees meer...